Jej historia, rozpisana na dwanaście filmowych tableaux, staje się opowieścią o poszukiwaniu wolności, niezależności i prawa do decydowania o własnym losie.
Jean-Luc Godard tworzy jeden z najważniejszych manifestów francuskiej Nowej Fali, eksperymentując z formą, narracją i językiem kina. Inspirowany literaturą, filozofią i kinem niemym, łączy dokumentalną obserwację Paryża z refleksją nad miłością, samotnością i naturą filmowego obrazu. Szczególne miejsce zajmuje przejmująca scena, w której Nana ogląda „Męczeństwo Joanny d’Arc” Carla Theodora Dreyera – filmowe spotkanie dwóch kobiet skazanych na cierpienie.
Anna Karina, muza Godarda i jedna z ikon francuskiej Nowej Fali, tworzy tu niezapomnianą kreację. Jej twarz, spojrzenie i milczenie stają się centrum tej niezwykłej filmowej medytacji nad kobiecą wolnością.
Nagrodzone Specjalną Nagrodą Jury na festiwalu w Wenecji w 1962 roku „Żyć własnym życiem” pozostaje jednym z najważniejszych dzieł reżysera – intymnym portretem, formalnym eksperymentem i gorzką refleksją nad granicami ludzkiej niezależności