Adoptowana, kiedy była małą dziewczynką, dziś osiemnastoletnia Marina (Llúcia Garcia) jedzie z Barcelony do Vigo, żeby po raz pierwszy spotkać się z rodziną swojego biologicznego ojca i wydobyć dokument, który jest jej potrzebny do zdobycia studenckiego stypendium. Przy tej okazji, wychodzi na jaw skrywana przez lata tajemnica, w dalszym ciągu niewygodna dla niektórych członków rodziny. Idąc tropem zapisów z pamiętnika matki, Marina próbuje poskładać historię o swoich rodzicach, których ledwo pamięta i przeżyć ich urywane wspomnienia. W zrozumieniu więzi, jaka łączyła jej mamę i ojca pomoże jej uczucie do Nuno (Mitch) – letniej miłości, jaką przeżywa w Vigo. Na uwagę zasługuje poetycki, niesłychanie zmysłowy język filmu, w którym spotykają się różne plany czasowe. Przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum reżyserki.
Romería zamyka trylogię reżyserki o pamięci rodzinnej, składającą się z filmów „Lato 1993” (18.TKH) i „Alcarràs” (23 TKH).