Podziemne osiedle zamieszkane przez kryjących się w labiryncie tuneli metra uciekinierów staje się tymczasowym domem dla niejakiego Freda, który ukradł ważne dokumenty nie temu przedsiębiorcy, co trzeba. Ścigany i przez gangsterów, i przez policję mości sobie gniazdko pod paryskimi ulicami, wdaje się w romans z żoną mężczyzny pragnącego jego głowy i zakłada zespół muzyczny wraz z paroma zapalonymi amatorami. Luc Besson cytuje tutaj samego siebie, Jean-Luca Godarda i komiksy z Batmanem. Popkulturowy śmietnik? Być może, ale mieniący się feerią barw.
"Subway" nie jest klasycznym thrillerem czy filmem sensacyjnym. Besson buduje raczej hipnotyczny klimat: neonowe światła, chłodne kolory, muzyka Érica Serry, dynamiczny montaż i surrealistyczne postacie tworzą niemal baśniową wizję podziemnego miasta. Metro staje się tu symbolem ucieczki od społeczeństwa i konwenansów.