Gdy oddział staje się głównym celem amerykańskiej ofensywy, bohaterowie – zmagający się z brakiem światła, podtopieniami i powracającymi lękami – stają do nierównej walki. W ciasnych korytarzach, w epicentrum bombardowań partyzanci walczą nie tylko o własne przetrwanie – to historia o poświęceniu i próbie zachowania ludzkiej godności w obliczu piekła wojny.
Zrealizowany w autentycznych plenerach Củ Chi, z wykorzystaniem prawdziwego sprzętu wojskowego pozostawionego przez siły amerykańskie, film Bùia Thạc Chuyêna („Dryfując”, „Niech płonie”) jest jednym z najbardziej dojrzałych osiągnięć współczesnego wietnamskiego kina historycznego. Reżyser odrzuca proste propagandowe schematy na rzecz realistycznego portretu jednostek postawionych w skrajnej sytuacji. Premierowo pokazane w Wietnamie z okazji obchodów okrągłej rocznicy zakończenia wojny, „Słońce w tunelu” w Europie otrzymało m.in. Nagrodę Publiczności na festiwalu w Udine.
Bùi Thạc Chuyên
Urodzony w 1968 roku w Hanoi, Bùi Thạc Chuyên ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i Filmową. Zwrócił na siebie uwagę, kiedy w 2000 roku jego krótki metraż „Cuoc xe dem” („Night Run”) zdobył III nagrodę Cinefondation na MFF w Cannes. Jest obecnie jednym z najbardziej cenionych wietnamskich reżyserów filmowych, a jego film „Dryfując” w 2009 roku miał światową premierę na festiwalu w Wenecji, gdzie zdobył nagrodę FIPRESCI dla najlepszego tytułu w konkursie Orizzonti. Zrealizowany po przerwie „Niech płonie” znalazł się w konkursie festiwalu w Tokio, a jego najnowszy film „Słońce w tunelu” zapewnił mu dwie statuetki na festiwalu w Udine.
Eng
It is 1967, as the Vietnam War nears its peak. Beneath the surface, in a ruined village near Saigon, stretches the vast network of Củ Chi tunnels, where a small Viet Cong guerrilla unit operates. When a covert intelligence unit arrives at the underground base, the soldiers are ordered to protect it at all costs. As the unit becomes the main target of an American offensive, the guerrillas – struggling with pitch-black darkness, flooding, and recurring fears – find themselves in an unequal fight. In the cramped corridors, at the epicentre of the bombings, they fight not only for their own survival. This is a story of sacrifice and the struggle to preserve human dignity in the face of the horrors of war.
Shot on location in Củ Chi using authentic military equipment left behind by American forces, the film by Bùi Thạc Chuyên (Adrift, Glorious Ashes) is one of the most accomplished works of contemporary Vietnamese historical cinema. The director rejects simplistic propaganda tropes in favour of a realistic portrait of individuals placed in extreme circumstances. Premiering in Vietnam to mark a major anniversary of the end of the war, Tunnels: Sun in the Dark went on to win the Audience Award at the Far East Film Festival in Udine.