WPROWADZENIE I ROZMOWA PO SEANSIE: RAFAŁ SYSKA
W tonącym w zimnym deszczu i błocie mieście widmie śledzimy losy bohaterów uwikłanych w trójkąt miłosny. On nieszczęśliwie kocha się w piosenkarce. Ona marzy o ucieczce z prowincji i prawdziwej karierze. Jej mąż zostaje wmieszany w nielegalne interesy. Czerpiącym z ikonografii kina noir „Potępieniem” Béla Tarr rozpoczął długoletnią współpracę z cenionym pisarzem László Krasznahorkaiem, która w późniejszych latach przyniosła m.in. takie arcydzieła jak „Szatańskie tango” czy „Koń turyński”. To także pierwszy film, w którym uformował się rozpoznawalny styl Węgra. Po latach długie, nastrojowe ujęcia w czerni i bieli, a także zamiłowanie do postindustrialnego krajobrazu i posępnych bohaterów przygniecionych życiem staną się znakiem charakterystycznym kina Tarra. Kapitalną pracę kamery Gábora Medvigyego można docenić w pełni na dużym kinowym ekranie, szczególnie że czeka nas pokaz z odrestaurowanej kopii „Potępienia”.
Mariusz Mikliński, Nowe Horyzonty
Dr hab. Rafał Syska - historyk filmu i specjalista od kina współczesnego. Profesor w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Dotychczas wydał m.in. Film i przemoc. Sposoby obrazowania przemocy w kinie (2003), Zachować dystans. Filmowy świat Roberta Altmana (2008), Poezja obrazu. Filmy Theo Angelopoulosa (2008), Filmowy neomodernizm (2014). Był redaktorem lub współredaktorem kilkunastu książek, w tym czterotomowej Historii kina (od 2009). Stypendysta Fundacji Tygodnika „Polityka", dwukrotnie Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej i Fundacji Kościuszkowskiej. Scholar visiting na Columbia University w Nowym Jorku. Wykładał na uniwersytetach w Londynie, Brnie, Wilnie, Maladze, Coimbrze, Stambule i Pradze. Pomysłodawca i redaktor naczelny czasopisma „EKRANy” (2011-2018). Przewodniczący Rady Programowej Filmoteki Narodowej (2016-2017) oraz Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy (od 2024). W Muzeum Narodowym w Krakowie kurator wystaw Stanley Kubrick (2014) i Wajda (2019). Kurator kilkunastu wystaw m.in. Warszawie, Łodzi, Tokio i Düsseldorfie. W latach 2016-2025 zajmował stanowisko dyrektora Narodowego Centrum Kultury Filmowej w Łodzi.