Film wykorzystuje hip-hop jako narzędzie buntu, politycznej ekspresji i walki o język oraz tożsamość. Irlandzki staje się tu nie tylko językiem piosenek, lecz także symbolem oporu wobec brytyjskiej dominacji i prób marginalizowania kultury irlandzkiej. Reżysera interesuje jednak przede wszystkim energia młodych ludzi, którzy z frustracji, gniewu, narkotyków, humoru i muzyki tworzą własną przestrzeń wolności.
„Kneecap” jest jednocześnie biografią zespołu, komedią obyczajową, filmem muzycznym i polityczną satyrą. Jego rytm przypomina koncert hip-hopowy – jest głośny, agresywny, absurdalny i pełen czarnego humoru. W roli producenta i ojca jednego z bohaterów pojawia się Michael Fassbender (w roli będącej dyskretnym pastiszem jego występu w „Głodzie” Steve'a McQueena), natomiast członkowie Kneecap grają w filmie samych siebie.
To film o języku jako akcie rebelii, ale także o tym, jak lokalna kultura może stać się międzynarodowym fenomenem. Zamiast klasycznej opowieści o muzycznym sukcesie, otrzymujemy przewrotną historię o trzech outsiderach, którzy odkrywają, że własny głos – dosłownie i metaforycznie – może być ich najpotężniejszą bronią.
Laureat Nagrody Publiczności na festiwalu w Sundance.