Niewiele filmów tak bardzo zbliża się do istoty pojęcia władzy. Niewiele również w tak przemyślany, a jednocześnie tak atrakcyjny wizualnie sposób łączy dokument z fabułą. Mroczną historię ewangelikalnej sekty, która elektryzowała duńską opinię publiczną na początku XX wieku, poznajemy dzięki świadectwom osób, którym po latach udało się wyrwać z zaklętego kręgu manipulacji i psychicznej przemocy. Dzięki szkatułkowej konstrukcji filmu, emocjonalnie naładowane wspomnienia świadków na naszych oczach ożywają w interpretacji najlepszych duńskich aktorów (wśród nich Trine Dyrholm, znana choćby z „Dziewczyny z igłą”). Dzięki ich wybitnej grze zbliżamy się do jądra ciemności: jesteśmy w stanie poczuć realne emocje ocalałych, a jednocześnie uświadomić sobie działanie mechanizmów manipulacji – tych samych, które władza wykorzystuje do sprawowania kontroli nad społeczeństwem. Skala ujawnionych w tym niewygodnym filmie nadużyć budzi sprzeciw. Podobnie jak informacja, że „Dom Ojca” wciąż rekrutuje nowych wyznawców.
Konrad Wirkowski