Pod wpływem ambicji, żądzy władzy i namów żony, Lady Makbet, morduje króla Dunkana i przejmuje tron. Wkrótce jednak zaczyna pogrążać się w świecie zbrodni, paranoi i obłędu.
Węgierski reżyser odrzuca jednak tradycyjny kostiumowy rozmach i widowiskowość. Jego „Makbet” rozgrywa się w klaustrofobicznej, mrocznej przestrzeni, w której najważniejszym polem walki stają się ludzkie twarze, słowa i spojrzenia.
Film składa się z zaledwie dwóch ujęć – pierwszego, trwającego pięć minut i otwierającego opowieść, oraz drugiego, obejmującego niemal całą jej pozostałą część. Kamera nieustannie podąża za bohaterami, rejestrując narastające napięcie, żądzę władzy i moralny rozpad. To nie tylko odważna adaptacja Szekspira, ale również niezwykle ważny eksperyment formalny, zapowiadający charakterystyczny język filmowy, który Tarr rozwinie w swoich późniejszych arcydziełach.
„Makbet” jest jednym z kluczowych ogniw w twórczości Béli Tarra – dziełem przejściowym między jego wczesnym kinem społecznego realizmu a późniejszym, hipnotycznym stylem opartym na długich ujęciach i precyzyjnej choreografii kamery.
materiały Timeless Film Foundation