Tytułowa miejscowość, położona nad brzegiem oceanu w stanie Maine na północnym wschodzie USA, to miejsce, gdzie przyroda w pełni ujawnia swoje pierwotne, monumentalne piękno. Widowiskowe, zapadające w pamięć zdjęcia oddają atmosferę krainy rządzonej przez żywioły. Tutejszy klimat wydaje się surowy i nieprzystępny. Tak jak mieszkający tu ludzie. Wszyscy żyją z pracy własnych rąk – najczęściej na morzu, łowiąc ostrygi i homary (które skądinąd odgrywają ważną rolę w tym filmie). Każdy haruje, ale nikt nie zarabia tyle, żeby się stąd wyrwać. To bardzo twardy świat, w którym uczucia chowa się głęboko, a traumy zagłusza używkami. Dzieci od najmłodszych lat uczestniczą we wszystkich tych toksycznych rytuałach, tradycyjnie przekazywanych z pokolenia na pokolenie. A jednak bohaterowie filmu udowadniają, że da się przerwać zaklęty krąg, zrzucić zbudowany ze społecznych stereotypów i oczekiwań pancerz i wbrew wszystkiemu ocalić delikatne wnętrze. Zupełnie jak homary – gatunek starszy od człowieka o miliony lat.
Konrad Wirkowski