Niebo po deszczu

Po kilku latach w Buenos Aires, gdzie studiowała i gdzie pracuje jako montażystka dźwięku, Mercedes Gaviria Jaramillo przyjeżdża do rodzinnego Medellín w Kolumbii, by pracować na planie filmu swojego ojca, reżysera Victora Gavirii. Jej dokument jest więc po części making of brutalnej „La mujer del animal” (2016), opartego na faktach kryminału o porwanej młodej dziewczynie, kręconego w autentycznych lokalizacjach i z niezawodowymi aktor(k)ami. To także portret deszczowej metropolii, do niedawna jednego z najbardziej niebezpiecznych miejsc nie tylko w Kolumbii, ale i na świecie. Ale jest tu też drugi wątek – osobista podróż poprzez rodzinne archiwum, nie tylko domowych filmów wideo kręconych przez ojca-reżysera, ale też dziennik matki, głównej żywicielki rodziny. Wyłania się z niej trudny portret kolumbijskiej rodziny – przepaści pomiędzy macierzyństwem a ojcostwem, niełatwych relacji płci.

After several years in Buenos Aires, Mercedes returns to Medellín to work with her father on his new film “The Animal’s Wife”. There she learns the contradicting natures of her father, a famous film director trying to make a genre film in a country dominated by violence. She also reconnects with the past through her family archive, created not only by the home videos made by her father, but also by the diary her mother wrote for her while being pregnant and awaiting her birth. Both intimate archives let us see the enormous space that separates the experience of motherhood and fatherhood in a Colombian family. Will these images manage to compose the history of a family or will they only be the proof of what was not said? And will Mercedes be able to find her own beginning?

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)