Kraina miodu

50-letnia Hatidze mieszka z chorą matką w opustoszałej macedońskiej wiosce bez dróg, prądu i bieżącej wody. Hoduje pszczoły i jest ostatnią z linii niezależnych pszczelarzy, którzy sprzedają miód w małych partiach. Żyje tradycyjnie, w zgodzie z naturą. Pewnego dnia do jej okolicy wprowadza się wielodzietna rodzina. Nowi sąsiedzi również hodują pszczoły, ale traktują je inaczej. Szacunek zastępuje twardy biznes i maksymalna eksploatacja. Czy Hatidze uda się zmienić ich podejście? Pięknie sfilmowany opowieść daje nadzieję na zmianę komercyjnego nastawienia człowieka do pszczół i natury.

Nowi sąsiedzi również hodują pszczoły, ale traktują miód i pszczoły zgoła inaczej. Tradycję zastępuje twardy biznes i maksymalna eksploatacja. Hatidze czuje, że to, czego nie da się zmienić, należy zaakceptować. Jednak nowi przybysze mogą poważnie zagrozić jej życiu oraz ulom, które posiada. Film ukazuje zanikającą tradycję szacunku do pszczół i traktowania ich jak partnerów, a nie poddanych człowiekowi niewolników produkujących miód. Pięknie sfilmowana opowieść daje nadzieję na zmianę komercyjnego nastawienia człowieka do pszczół i natury.

 

In a deserted Macedonian village, Hatidze, a 50-something woman, trudges up a hillside to check her bee colonies nestled in the rocks. Serenading them with a secret chant, she gently maneuvers the honeycomb without netting or gloves. Back at her homestead, Hatidze tends to her handmade hives and her bedridden mother, occasionally heading to the capital to market her wares. One day, an itinerant family installs itself next door, and Hatidze’s peaceful kingdom gives way to roaring engines, seven shrieking children, and 150 cows. Yet Hatidze welcomes the camaraderie, and she holds nothing back—not her tried-and-true beekeeping advice, nor her affection, nor her special brandy. But soon Hussein, the itinerant family’s patriarch, makes a series of decisions that could destroy Hatidze’s way of life forever.

 

 

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)