Kapłan LSD, miłość i ja

Allen Ginsberg, poeta i aktywista podejrzewał, że Joanna Harcourt-Smith, która opętała Timothy’ego Leary'ego, profesora Harvardu, głównego orędownika używania LSD i wroga społecznego numer jeden Richarda Nixona, była seksualną prowokatorką na usługach CIA. Miała doprowadzić do uwięzienia Leary’ego oraz - zapewne – do poddania go eksperymentom medycznym. W filmie zdobywcy Oscara Errola Morrisa, Joanna Joanna Harcourt-Smith odpowiada na te zarzuty pytaniem: „Byłam?” Jej własna relacja przygód z Leary’im przypomina historię Bonnie & Clyde. Film oparty jest na jej książce „Tripping the Bardo with Timothy Leary”, która ukazuje, jak 27-letnia Brytyjka w krótkim czasie przeszła drogę od kochanki 52-letniego Leary'ego, poprzez towarzyszkę jego ucieczki, aż do negocjatora między nim a CIA. Leary w latach 60. XX wieku zasłynął wypowiedzią, że LSD uczy nas używać głowy, ale aby jej dobrze użyć, trzeba wpierw zwariować i wyrwać się z okowów kontroli społecznej. Niestety w latach 70. ubiegłego wieku atmosfera dookoła niego uległa zmianie, a jego przejażdżki kanarkowym Porsche dopełniły wizerunku degenerata. Opowieść Morrisa jest barwna, wypełniona animacjami i psychodeliczną muzyką. Joanna wypełnia ekran swoją urodą i charyzmą: siedząc na fotelu wodnym w dużym eleganckim apartamencie, opowiada o „wolnej miłości", gwałcie ojczyma i dzieciństwie wśród bogatych sfer oraz niezwykłej plejadzie osób i zdarzeń, które doprowadziły ją do Leary'ego. Lubi porównywać się do Maty Hari, co reżyser skrzętnie wykorzystuje w warstwie wizualnej, podobnie jak animację „Alicja w krainie czarów”.

“My Psychodelic Love Story” tells a ragtag outlaw romantic story of Timothy Leary.  He was in and out of prison, and early in 1973, seeking refuge abroad, he wound up skipping from Lausanne to Vienna to Beirut to Kabul, all in an attempt to evade the American authorities. Joining him for this lurching journey of freedom was the much younger girlfriend he’d met only weeks before, Joanna Harcourt-Smith (he was 52, she was 27) She loved, idolized, and devoted herself to him. The film is her psychedelic love story. She and Leary traveled, in her words, “like shooting stars across Europe, taking acid every day,” and the movie tells the story of that journey, which it presents as a scraggly ’70s version of a stranger-than-fiction, down-the-rabbit-hole odyssey.

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)