Higiena społeczna

Antonin, dandys, hedonista i drobny krętacz, mógłby być niezłym pisarzem. Jednak jego oratorski talent służy mu częściej do ratowania się z opałów i udowadniania niewinności w ewidentnie przegranych sprawach. Jego potyczki słowne z pięcioma kobietami – żoną, siostrą, oszukaną kochanką, potencjalną kochanką i urzędniczką podatkową – stanowią ramę tego osobliwego projektu stworzonego podczas pandemii.

Mimo że aktorzy stosują się do zasad higieny społecznej i podczas wszystkich scen zachowują kilkumetrowy dystans, to postaci, które grają, z szeroko rozumianą higieną czy szacunkiem mają kłopoty. Na wielu poziomach filmu obecne jest napięcie między współczesnością a bardzo umownie definiowanymi czasami historycznymi. Wszystkie dialogi wypowiadane są ze sztuczną, teatralną manierą, ale tematy rozmów są już na wskroś współczesne i powracają w nich atrybuty naszych czasów, takie jak Facebook, McDonald czy samochody. Połączenie koturnowego aktorstwa i błyskotliwych dialogów przepełnionych ostrym poczuciem humoru daje komicznie absurdalny efekt. - Ewa Szabłowska

Po seansie Q&A z reżyserem w języku angielskim.

Denis Côté - kanadyjski reżyser i scenarzysta, którego filmy od lat pokazywane są na najważniejszych festiwalach filmowych świata: Locarno, Berlinale, a w Polsce na Nowych Horyzontach. Uczył się w Collège Ahuntsic w Montrealu. Przez pewien czas pracował jako krytyk filmowy w radiu i magazynie „ici”. Po serii krótkometrażówek wyreżyserował swój debiut, Les états nordiques, za który zdobył na festiwalu w Locarno Złotego Lamparta. Realizuje awangardowe dokumenty (Wraki, Gładkie ciało) oraz kino fabularne, które w znane konwencje wprowadza zaskakujące elementy (Vic+Flo zobaczyły niedźwiedzia, Boris bez Béatrice).

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)