Godziny zamknięcia

Trzecia rano, Zhongzheng Road, Tajpej. W otoczonej wielopasmową ruchliwą ulicą nocnej restauracji pracuje pan Kuo i jego żona. W ciągu dnia śpią, a w nocy obsługują gości. Gotują dla miasta, w którym bezsenność jest stanem naturalnym. Film ma medytacyjny charakter – rozgrywa się w barwach, dźwiękach, obrazach, w sennym świecie jego bohaterów. Obserwujemy tu świat w spokojnych, naprzemiennych zbliżeniach z szerokimi kadrami, które w połączeniu z uderzającą ścieżką dźwiękową nocnego życia w Tajpej tworzą pole do samodzielnej refleksji na temat sensu naszego życia.

Poznajemy rytm i charakter miasta, ale pewnego ranka pan Kuo wybiera inne wyjście na autostradę i rusza w daleką podróż. Film ma medytacyjny charakter – rozgrywa się w barwach, dźwiękach, obrazach, w sennym świecie jego bohaterów. Kamera porusza się rzadko, a sceny rejestrowane są w jednym sekwencyjnym ujęciu. Obserwujemy świat w spokojnych, naprzemiennych zbliżeniach z szerokimi kadrami, które w połączeniu z uderzającą ścieżką dźwiękową nocnego życia w Tajpej tworzą pole do samodzielnej refleksji na temat sensu naszego życia i tego, kim tak naprawdę jest człowiek.

 

3 AM, Zhongzheng Road, Taipei. The traffic of a 24/7-society throbs through the metropolis in constant waves. Borded by a multi-lane through street with a big freeway towering above it, lies the night eatery „Little Plates with Rice“. Here Mr. Kuo and his wife Mrs. Lin cook for the city’s sleepless. They work at night and sleep through the days – trying to keep afloat.

Their eatery is a pit stop, a place of refuge, a warm bowl of rice. For taxi drivers, shop owners, the tattoo artist next door. For families and young lovers. For the street dog, still waiting for his owner’s return. One morning, riding back from the market, Mr. Kuo takes a different exit on the highway and embarks on a journey to the sea.

 

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)