Bukolika

Bohaterkami filmu są 65-letnia Danusia i jej 35 letnia córka – Basia. Kobiety żyją odizolowane od świata – mieszkają na skraju niewielkiej wsi w centralnej Polsce. Żyją w skrajnej biedzie, bez dostępu do bieżącej wody. Utrzymują się z niewielkiej renty i małego gospodarstwa, które razem prowadzą.

Pierwsze spotkania to wzajemne przyglądanie się i duża nieufność z ich strony. Wszystko co pochodzi ze świata zewnętrznego traktują z zaciekawieniem, ale też dużym dystansem. Proces zbliżania się przebiega powoli. Najpierw oglądamy ich życie tylko w przestrzeni podwórka, by stopniowo zaglądać do wnętrza domu i odkrywać ich świat. 

Pierwsze zderzenie z „wystrojem wnętrza” jest szokujące ze względu na niezwykle trudne warunki ich życia. Z czasem coraz bardziej skupiamy się na sferze ich przeżyć duchowych i emocjonalnych. Od momentu, kiedy pada pierwszy off w filmie, Danusia staje się przewodnikiem po ich świecie wewnętrznym. Doceniamy relacje obu kobiet z naturą, żywiołami, duchami i wszystkim tym, co pierwotne.  Obserwujemy jak bardzo ich życie jest splecione z rytmem przyrody – cyklami pór dnia i roku.

 

Danusia and her daughter Basia live far away from the modern world, in tune with the rhythm and laws of nature, among animals and spirits of the dead. The peace and sense of security offered by their enclave come at a price – the women increasingly long for contact with other people. ”Bucolic” is an affectionate observation of people who live in a different way. It evokes a curiosity about their world and a desire to take a closer look.

Na ekranie

Newsletter

(raz w tygodniu)